Kaedah meramal tukaran asing. oleh Tuan Aiman dan Che Mohd

KAEDAH MERAMAL TUKARAN ASING

oleh Tuan Aiman dan Che Mohd

Terdapat beberapa kaedah untuk meramal tukaran asing namun untuk meramal tukaran yang tepat merupakan sesuatu yang sukar. Walau bagaimanapun, kami akan memperkenalkan 4 kaedah yang sering digunakan untuk meramal kadar pertukaran.

Keseimbangan Kemampuan Berbelanja (PPP)

Keseimbangan kemampuan berbelanja merupakan kaedah yang paling popular kerana sering digunakan dalam kebanyakan buku teks ekonomi. PPP merupakan kaedah ramalan berdasarkan teori Satu Harga (One Price) yang menyatakan bahawa barang yang sama di negara-negara yang berbeza harus mempunyai harga yang sama.

Sebagai contoh, teori ini menyatakan bahawa pensel di Kanada perlu dikenakan harga yang sama seperti pensel di Amerika Syarikat selepas mengambil kira kadar pertukaran dan tidak termasuk kos urus niaga dan penghantaran. Dalam erti kata lain, tidak ada peluang arbitraj bagi seseorang untuk membeli pensel dalam satu negara dan menjualnya di negara lain bagi memperoleh keuntungan.

Berdasarkan prinsip asas ini, pendekatan PPP meramalkan bahawa tukaran asing akan berubah untuk mengimbangi perubahan harga akibat inflasi. Sebagai contoh, katakan bahawa harga di Amerika Syarikat dijangka meningkat sebanyak 4% berbanding tahun akan datang manakala harga di Kanada dijangka meningkat hanya 2%. Pengkamiran inflasi antara kedua-dua negara ialah:

4% - 2% = 2%

Ini bermaksud bahawa harga di Amerika Syarikat dijangka meningkat lebih cepat berbanding dengan harga di Kanada. Situasi ini menunjukkan pendekatan keseimbangan kemampuan berbelanja (PPP) akan meramalkan bahawa dolar Amerika Syarikat itu perlu susut sebanyak kira-kira 2% untuk mengekalkan harga antara kedua-dua negara yang agak sama. Jadi, jika kadar pertukaran semasa adalah 90 sen AS bagi setiap satu dolar Kanada, maka PPP akan meramal kadar tukaran seperti berikut:

(1 + 0.02) x (US$0.90 per CA$1) = US$0.918 per CA$1

Bermakna tukaran yang baru menunjukkan 91.8 sen AS untuk membeli satu dolar Kanada.

Salah satu aplikasi pendekatan PPP yang paling terkenal  digambarkan oleh Big Macs, disusun dan diterbitkan oleh The Economist. Ia cuba untuk mengukur sama ada mata wang terkurang nilai atau terlebih nilai berdasarkan harga Big Macs di pelbagai negara. Sejak Big Macs terjual di semua negara-negara, perbandingan harga mereka berfungsi sebagai asas bagi indeks.

Pendekatan Relatif Kekuatan Ekonomi

Pendekatan relatif kekuatan ekonomi melihat kepada kekuatan pertumbuhan ekonomi di negara-negara yang berbeza untuk meramal arah kadar pertukaran. Rasional di sebalik pendekatan ini adalah berdasarkan idea bahawa persekitaran ekonomi yang kukuh dan pertumbuhan berpotensi tinggi adalah lebih cenderung untuk menarik pelabur asing untuk membuat pelaburan.  Sebelum melabur di negara yang dikehendaki, pelabur akan membeli mata wang negara tersebut maka wujud peningkatan permintaan mata wang negara tersebut menyebabkan kadar tukaran mata wang tersebut meningkat.

Pendekatan ini tidak hanya tertumpu pada relatif kekuatan ekonomi antara negara malah, ia menyeluruh dan lebih umum termasuk semua aliran pelaburan. Sebagai contoh, faktor lain yang boleh menarik pelabur ke negara tertentu adalah kadar faedah. Kadar faedah yang tinggi akan menarik pelabur untuk mendapatkan hasil yang tinggi daripada pelaburan mereka, menyebabkan  permintaan bagi mata wang meningkat dan seterusnya meningkatkan kadar tukaran mata wang tersebut.

Sebaliknya, kadar faedah yang rendah mendorong pelabur untuk mengelak daripada melabur di negara tersebut atau meminjam mata wang negara tersebut pada kadar faedah yang rendah untuk membiayai pelaburan lain. Ramai pelabur melakukannya terhadap yen Jepun apabila kadar faedah di Jepun berada pada paras terendah. Strategi ini dikenali sebagai carry-trade.

Tidak seperti pendekatan PPP, pendekatan relatif kekuatan ekonomi tidak meramalkan di mana kadar tukaran itu akan berada. Sebaliknya, pendekatan ini memberikan pengertian umum kepada pelabur sama ada mata wang akan meningkat atau susut nilai. Pendekatan ini biasanya digunakan dalam kombinasi dengan kaedah peramalan yang lain untuk mendapatkan ramalan yang lebih tepat.

Model Ekonometrik

Satu lagi kaedah yang biasa digunakan untuk meramal kadar pertukaran termasuklah mengumpulkan faktor yang menjejaskan pergerakan mata wang dan mewujudkan model yang berkait dengan faktor ini terhadap kadar tukaran. Faktor-faktor yang digunakan dalam model ekonometrik biasanya berdasarkan teori ekonomi, namun apa jua pemboleh ubah boleh ditambah ke dalam model tersebut sekiranya pemboleh ubah tersebut mempengaruhi kadar pertukaran dengan ketara.

Sebagai contoh, katakan bahawa seseorang peramal untuk sebuah syarikat dari Kanada telah ditugaskan untuk meramal kadar pertukaran bagi USD/CAD pada tahun hadapan. Beliau percaya menggunakan model ekonometrik akan menjadi satu kaedah yang baik untuk digunakan dan telah meneliti faktor-faktor yang difikirkan mempengaruhi kadar pertukaran. Dari penyelidikan dan analisis, beliau menyimpulkan faktor yang paling mempengaruhi kadar tukaran adalah perbezaan kadar faedah antara Amerika Syarikat dan Kanada (INT), perbezaan dalam kadar pertumbuhan KDNK (GDP), dan kadar pertumbuhan KDNK (GDP), dan kadar pertumbuhan pendapatan (IGR) perbezaan bagi kedua-dua buah negara. Kemudian membentuk satu model ekonometrik iaitu:

USD / CAD (1 tahun) = z + a (INT) + b (KDNK) + c (IGR)

Selepas membentuk model ekonometrik tersebut, pemboleh ubah iaitu INT, KDNK dan IGR boleh dimasukkan ke dalam model untuk membentuk satu ramalan. Pekali a,b dan c akan menentukan berapa banyak faktor tertentu memberi kesan kepada kadar pertukaran dan arah kesan tersebut sama ada ia positif atau pun negatif. Kaedah ini mungkin pendekatan yang paling kompleks dan memakan masa yang lama berbanding pendekatan yang lain. Walau bagaimanapun, apabila model itu dibentuk, data yang baru dijana dengan mudah dan dimasukkan ke dalam model untuk membuat ramalan yang lebih cepat.

Model Siri Masa

Pendekatan yang terakhir yang akan diperkenalkan adalah model siri masa. Kaedah ini menggunakan kaedah secara teknikal semata-mata dan tidak berlandaskan kepada mana-mana teori ekonomi. Salah satu pendekatan siri masa yang popular dipanggil proses purata pergerakan autoregresif (ARMA). Rasional menggunakan kaedah ini adalah berdasarkan kepada idea bahawa tingkah laku yang lepas dan corak harga boleh digunakan untuk meramalkan tingkah laku harga masa hadapan dan coraknya. Data yang perlu digunakan untuk menggunakan pendekatan ini ialah satu siri masa yang boleh dimasukkan ke dalam program komputer untuk menganggarkan parameter dan mewujudkan satu model.

Kesimpulan

Ramalan kadar pertukaran adalah tugas yang sangat sukar, disebabkan faktor tersebut menyebabkan banyak syarikat dan pelabur melindungi nilai risiko mata wang mereka. Walau bagaimanapun, terdapat mereka yang melihat nilai dalam kadar pertukaran ramalan dan mahu memahami faktor-faktor yang memberi kesan kepada pergerakan nilai tersebut. Bagi individu yang ingin untuk belajar cara untuk meramal kadar pertukaran, empat pendekatan tersebut adalah sesuai untuk digunakan.

Spekulasi Matawang oleh Nurain Syafiqah dan Nur Aliah

Spekulasi matawang (CURRENCY SPECULATION)

by Nurain Syafiqah dan Nur Aliah

Spekulasi matawang wujud apabila apabila seseorang membeli mata wang asing, bukan dengan keperluan untuk mengimport sesuatu atau melaburnya dalam dalam perniagaan luar negara tetapi dengan sebab untuk mejualnya semula di masa hadapan dengan harga yang lebih tinggi (di dalam terma teknikal, ianya dipanggil pengukuhan matawang atau 'currency appreciates'). Ianya tak lebih dari sekadar petua lama: Beli Murah, Jual Mahal dan ianya melibatkan mata wang asing.

Walaupun sesetengah spekulasi diperlukan untuk ‘meningkatkan kecairan’, yang bermaksud akses yang lebih mudah ke matawang asing kerana terdapat pasaran yang besar untuk matawang itu, spekulasi matawang yang berlebihan akan menganggu perdagangan antarabangsa dan pertumbuhan ekonomi. Spekulator matawang akan menjangka bilakah nilai matawang akan mengukuh dan menguncup.

Spekulator akan menggunakan pelbagai strategi bagi menjadikan ramalan mereka lebih tepat dan untuk mengurangkan risiko yang bakal mereka hadapi. Ini termasuklah mengumpul maklumat seperti apa yang akan menjadikan sesebuah ekonomi itu sihat (selalunya dari sumber yang bias), mengikut tindakan spekulator lain, terutamanya spekulator utama, dan menggunakan pasaran tukaran hadapan matawang. Kesemua strategi ini boleh melibatkan ramalan untuk keuntungan sendiri yang akhirnya akan mengakibatkan krisis kewangan dan akan menghalang kerajaan dari melaksanakan polisi ekonomi yang bersifat kemanusiaan. Memandangkan spekulasi matawang merupakan suatu usaha yang berisiko tinggi, apa sahaja maklumat yang mungkin penting akan dikumpul, walaupun maklumat itu tidak sahih dan bias.

Walaupun memproses dan mentafsir maklumat merupakan antara bahagian-bahagian penting di dalam pasaran matawang, tindakan secara kolektif (berkumpulan) pedagang matawang juga sangat penting kerana ia akan membuatkan tafsiran-tafsiran itu semua memuaskan hati mereka. Jika sebahagian besar trader berkelakuan dengan cara yang sama, secara automatik sesuatu nilai matawang akan naik atau turun - seperti mana yang telah diramal mereka pada awalnya.

Kebanyakkan tindakan yang diambil oleh spekulator matawang adalah tindakan subjektif (kebanyakkannya dibuat setelah melihat tindakan spekulator lain), berbanding dengan standard objektif yang digunakan untuk menilai prestasi sesebuah ekonomi. Jadi, melalui tindakan kolektif dan ramalan yang memuaskan hati sendiri, spekulasi matawang akan mencipta suasana ekonomi yang sangat cenderung kepada krisis. Ia juga akan menyebabkan kapitalis antarabangsa hilang sabar dengan perubahan yang memberi manfaat kepada ramai berbanding manfaat kepada segelintir.

Risiko dan halangan ini adalah masalah untuk ramai pihak, bukan setakat untuk ekonomi-ekonomi yang sedang membangun di Asia Tenggara dan tempat lain. Kini, tiada negara yang cukup besar untuk menstabilkan matawang mereka sendiri jika spekulator, yang mempunyai berbilion dollar, mengambil keputusan untuk membuat spekulasi atas mata wang negara itu. Kita semua nampaknya perlu teguh dan melawan risiko dan akibat spekulasi matawang.

CURRENCY SPECULATION

Currency speculators exist when someone buys foreign currency, not by the need to import anything or invest it in a business abroad but with a reason to sell again in the future with higher prices (in technical terms, it's called strengthening of the currency or ' currency appreciates'). It is nothing more than the old tips: Buy Lower, Sell Higher and it involves foreign currency.

While some speculation is necessary to 'improve liquidity, which means easier access to foreign currency because there is a huge market for the currency, excessive currency speculation would disrupt international trade and economic growth. Currency speculators would anticipate when the value of the currency will strengthen and contracted.

Speculators will use various strategies to make them more accurate forecasts and to reduce the risks they face. This includes gathering information as to what would make it a healthy economy (often from sources of bias), by the action of speculators, in particular the major speculators, and using forward exchange to exchange. All of these strategies can involve predictions for our own benefit that will eventually lead to the financial crisis and would prevent the government from implementing economic policies that are humanitarian. Given the currency speculation is a high-risk business, whatever that may be important information to be collected, even if the information is not authentic and bias.

Although the process and interpret information is one of important parts in the currency market, the collective (group) currency traders also very important because it will make those interpretations satisfy them all. If most of the traders behave in the same way, a utomatically a currency will rise or fall - as had been predicted them at first.

Most of the actions taken by currency speculators are subjective measures (mostly made after seeing the action other speculators), compared with an objective standard by which to judge the performance of an economy. So, through collective action and the satisfaction of its own forecast, currency speculation would create an economic environment that is very prone to crisis. It would also cause international capitalist lose patience with the changes that benefit many benefits compared to a handful.

Risks and barriers are a problem for many people, not only for economies that are building in Southeast Asia and elsewhere. Today, no country is large enough to stabilize their own currency if speculators, who have billions of dollars, decided to speculate on the currency of that country. We all seem to be steadfast and resist risk and currency speculation.

Kadar Pertukaran “Overshooting” oleh Muhammad Arif dan Muhamad Naim

Kadar Pertukaran “Overshooting”

oleh Muhammad Arif dan Muhamad Naim

“Overshooting” merupakan satu fenomena dalam bidang ekonomi yang digunakan untuk menerangkan mengapa kadar pertukaran lebih tidak menentu daripada kadar pertukaran yang dijangkakan. Sesetengah ahli ekonomi mengatakan bahawa turun naik adalah semata-mata hasil daripada spekulator dan ketidakcekapan dalam pasaran pertukaran asing. Walau bagaimanapun, model “overshooting” berpendapat bahawa kadar pertukaran asing sementara akan bertindak balas secara “overshoot” untuk perubahan dasar kewangan bagi mengimbangi “sticky price” dalam ekonomi.

Menurut model “overshooting” Dornbusch (1976), turun naik kadar pertukaran perlu untuk mengimbangkan sistem sebagai bertindak balas dengan kejutan monetari apabila berlaku penyesuaian harga secara perlahan. Berlakunya “overshoot” adalah fenomena yang disebabkan oleh harga dalam pasaran aset lebih cepat bertindak daripada harga pasaran barangan. Pemerhatian tersebut dikaitkan oleh amalan peletakan harga antarabangsa oleh pengeluar atau pengeksport. Mereka mendapati apabila semua pengeluar mengamalkan peletakan harga mengikut pasaran antarabangsa dalam sebutan mata wang pengguna setempat sepenuhnya, (amalan ini dirujuk sebagai pricing-to-market seterusnya disingkatkan sebagai PTM), perubahan kadar pertukaran asing nominal tidak memberi kesan kepada harga dalam pasaran tempatan pengguna.

Pengembangan dasar monetari domestik menyebabkan kejatuhan nilai kadar pertukaran dan kebiasaanya menyebabkan peralihan perbelanjaan (expenditure switching) yang seterusnya mengurangkan pergerakan kadar pertukaran. Sebaliknya dalam persekitaran PTM, kesan peralihan perbelanjaan tidak wujud dan menyebabkan kejatuhan kadar pertukaran menjadi bertambah besar kerana harga barang import tidak berubah dan tidak wujud peralihan perbelanjaan dunia kepada negara domestik. Ini menyebabkan peningkatan syarat perdagangan domestik. Kesan tersebut meningkatkan penggunaan penduduk domestik terhadap barangan tempatan dan luar negara yang mana menyebabkan penggunaan dunia meningkat. Manakala penduduk negara luar kurang mendapat faedah kerana tidak dapat  menikmati harga import yang lebih murah secara relatif dan juga terpaksa meningkatkan penawaran buruh mereka untuk memenuhi permintaan dari negara domestik. PTM cenderung mengurangkan pergerakan bersama (comovement) dalam penggunaan antara negara sebaliknya meningkatkan pergerakan bersama pengeluaran antara negara. Oleh itu, PTM berpotensi mengurangkan peranan perubahan kadar pertukaran fleksibel ke atas ekonomi.

Model kadar pertukaran “overshooting” Dornbush

Model Dornbush ini digunakan untuk keadaan ekonomi terbuka yang kecil di mana kadar pertukaran adalah fleksibel dan mobility modal adalah sempurna. Menurut model ini, apabila berlakunya perubahan dalam dasar monetary seperti peningkatan yang tidak dijangka kekal dalam bekalan wang, pasaran akan menyesuaikan dengan keseimbangan baru antara harga dan kuantiti. Pada mulanya, akibat “sticky price” untuk harga barangan, tahap keseimbangan jangka pendek baru akan dicapai melalui perubahan dalam harga pasaran kewangan. Kemudian, ianya akan beralih kepada keseimbangan baru di mana pasaran perukaran asing menghampiri tahap keseimbangan jangka panjang yang baru. Selepas itu barulah keseimbangan baru dicapai dalam pasaran wang domestik pasaran pertukaran mata wang dan pasaran barangan.

Keseimbangan jangka panjang adalah L. dibawah harga fleksibel, ekonomi melompat daripada I hingga L serta merta. Tetapi dengan “sticky price” ia bergerak dari I hingga S’ dan kemudian dari S’ ke L secara perlahan-lahan. Manakala P dan I juga meningkat secara perlahan-lahan . kedudukan S tiada peubahan dalam keseimbangan disebabkan perubahan dalam jangkaan. Perbezaan antara tahap E di S* dan pada L adalah untuk mengukur kadar “Overshooting”.

Impak TPPA ke atas Malaysia oleh Kang and Yong

Impak TPPA ke atas Malaysia

oleh Kang and Yong

Latar Belakang TPPA:

Perjanjian Perkongsian Trans-Pasifik (TPPA) atau dalam bahasa Inggeris, Trans-Pacific Partnership Agreement adalah perjanjian merentas benua yang melibatkan 12 buah negara iaitu United States, Mexico, Brunei, Canada, Australia, Chile, Japan, New Zealand, Peru, Singapore, Vietnam dan juga Malaysia. Pasukan Perundingan Malaysia diketuai oleh Kementerian Perdagangan Antarabangsa dan Industri (MITI) dan dianggotai oleh wakil-wakil Kementerian dan Agensi berkaitan. TPPA telah diluluskan oleh Dewan Rakyat pada 27 Januari 2016 dengan keputusan undian 127-84 dan dijangka akan dilaksanakan pada awal tahun 2018. Majlis menandatangani Perjanjian TPPA melibatkan 12 negara termasuk Malaysia telah diadakan pada 4 Februari 2016 di Aukland, New Zealand.

Tahun	Negara
2005	Brunei, Chile, Singapore dan New Zealand menandatangani Perjanjian Perkongsian Ekonomi Strategik Trans-Pasifik (TPSEP atau P4)
2006	TPSEP berkuatkuasa
2008	United States, Australia, Peru, Vietnam menyertai perundingan TPPA
2010	Malaysia menyertai perundingan TPPA
2012	Mexico dan Canada menyertai perundingan TPPA
2013	Japan menyertai perundingan TPPA
2015	Persetujuan dicapai

Jadual 1: Sejarah TPPA

Negara-negara lain yang berminat menganggotai TPPA termasuk South Korea, Taiwan, Philippines, Colombia, Thailand, Laos, Cambodia, Bangladesh, India dan juga China.

TPPA ialah satu bentuk perjanjian perdagangan bebas yang mempunyai 40% daripada jumlah Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) yang bernilai US$ 107.5 trilion (RM470 trilion) dan merangkumi 793 juta penduduk. Kawasan bagi Negara yang terlibat dalam perjanjian TPPA ini merupakan yang terbesar di dunia, lebih besar daripada kawasan Perjanjian Perdagangan Bebas Amerika Utara atau North American Free Trade Agreement (NAFTA).

Matlamat TPPA:

TPPA bertujuan menggalakkan pertumbuhan ekonomi; menyokong penjanaan dan pengekalan pekerjaan; meningkatkan inovasi, produktiviti dan daya saing; meningkatkan taraf hidup, mengurangkan kemiskinan dan menggalakkan ketelusan, serta mempertingkatkan perlindungan buruh dan alam sekitar.

TPPA bukan sekadar akses dari segi pasaran tetapi juga melibatkan piawaian yang tinggi seperti memastikan suasana pelaburan yang kondusif, persaingan sihat dan kesejahteraan penduduk serta alam sekitar terpelihara. Piawaian yang dipersetujukan antaranya bukanlah sesuatu yang baharu tetapi melibatkan komitmen dari sudut penguatkuasaan.

Impak Positif TPPA terhadap:

1. Penduduk

Pasaran terbuka secara asasnya akan memberi kebaikan kepada pengguna dengan menggalakkan persaingan yang sihat antara pengeluar. Pasaran bebas akan menyingkirkan syarikat yang tidak mampu bersaing melalui proses “creative destruction” dan akhirnya produk yang terbaik akan kekal dalam pasaran. Hasil daripada persaingan ini akan memberikan keuntungan kepada pengguna untuk mendapatkan barangan yang lebih berkualiti dan murah. Secara teorinya, pasaran yang terbuka akan memberi keuntungan kepada rakyat.

2. Pelabur

TPPA telah memberi jaminan bahawa pelaburan Malaysia di luar negara adalah terlindung di bawah mekanisme ISDS. Sekiranya terdapat rampasan atau asset pelabur dimilik negarakan, maka pelabur berhak menuntut pampasan. Selain itu, pelaburan Malaysia di negara ahli TPPA tidak boleh didiskriminasi kecuali dalam situasi tertentu seperti mana dinyatakan dalam senarai pengecualian negara tersebut. Pelaburan Malaysia akan mendapat faedah dalam sektor pengilangan, pembinaan, logistic, khidmat professional, alam sekitar, pelancongan & perhotelan, pendidikan dan telekomunikasi. Tambahan pula, duti import bagi hamper 73 peratus daripada eksport barangan tekstil ke Amerika Syarikat akan dimansuhkan serta-merta dengan berkuatkuasanya TPPA.

3. Kerajaan

Daripada aspek kerajaan, perjanjian TPPA dapat meningkatkan eksport dan pertumbuhan ekonomi Malaysia, sekaligus meningkatkan jumlah pekerjaan. Justeru, Kerajaan Malaysia dapat mengakses pasaran yang lebih besar dengan negara-negara yang tidak mempunyai FTA dengan Malaysia sebelum ini iaitu Amerika Syarikat, Kanada, Mexico dan Peru. Perjanjian ini juga mampu meningkatkan taraf ekonomi dan pendapatan rakyat kerana mengandungi peruntukan yang membela kebajikan pekerja termasuk kadar gaji minimum yang perlu dilaksanakan oleh kerajaan.   

Impak Negatif TPPA terhadap:

1. Kerajaan

Kerajaan akan terdedah dibawah risiko yang didakwa oleh pelabur asing. Investor-state dispute settlement (ISDS) sistem yang di dalam TPPA membenarkan pelabur asing untuk mendakwa kerajaan apabila mereka rasa perlaksanaan policy baru atau perubahan policy kerajaan akan menjejaskan keuntungan mereka. Sekiranya didakwa, kerajaan mungkin akan membayar penalti yang bernilai billion dollars. Selain itu, langkah kawalan modal seperti apa yang telah diambil oleh Bekas Perdana Menteri Tun Dr Mahathir Mohamad pada 1997 adalah tidak dibenarkan dibawah persetujuan TPPA. Ini akan menyebabkan kerajaan tidak mempunyai langkah yang berkesan untuk menyelamatkan ekonomi apabila ‘hot money’ negara asing mengalir ke Malaysia ataupun berlaku krisis kewangan.

2. Rakyat

Dibawah perjanjian TPPA, tempoh hak harta interlek syarikat perubatan seperti paten akan ditingkatkan dan datanya akan diperlindungi. Ini akan meningkatkan harga ubat dan seterusnya meningkatkan kos perubatan rakyat Malaysia. Selain itu, segala maklumat atau bahan yang dilindungi hak cipta, mempunyai tanda niaga atau dipatenkan perlu dibayar untuk menggunakan, contohnya filem, muzik, kertas penyelidikan dan lain-lain. Ini bermakna segala bahan rujukan wajib dibeli atau disewa, sekaligus menghadkan kemudahan ilmu kepada rakyat yang kurang mampu.

3. Usahawan tempatan

Dibawah perjanjian TPPA, syarikat negara asing akan dibenarkan bebas berniaga di Malaysia. Ini akan menyebabkan usahawan kecil tempatan terpaksa bersaing dengan syarikat asing yang mempunyai modal yang tinggi dan penguasaan dalam industry tersebut. Lambat laun, Malaysia akan dipenuhi dengan kedai syarikat asing kerana usahawan tempatan tidak dapat bersaing dengan mereka dan ini seolah-olahnya ekonomi Malaysia diculik oleh negara asing.

Kesimpulannya, menandatangani Perjanjian TPPA akan membawa pelbagai impak kepada Malaysia secara positif dan negatif. Kerajaan dan rakyat haruslah bersedia terhadap kedatangan era perdagangan bebas.

Determinant of Exchange Rate (Short Run & Long Run) by Noor Amalina and Nur Farah

Determinant of Exchange Rate (Short Run & Long Run)

by Noor Amalina and Nur Farah]

Introduction

Exchange rates are prices that are determined by supply and demand.  For some countries the exchange rate is the single most important price in the economy because it determines the international balance of payments.  (Levich, 2001)  There is no general theory of exchange rate determination, but Eiteman et al (2001) divide the potential exchange rate determinants into five areas: parity conditions, infrastructure, speculation, cross-border foreign direct investment and portfolio investment, and political risks.  Although no model has been consistent in predicting short-term foreign exchange rate behavior, there are several major concepts that play a role in determining the long-term behavior of foreign exchange rates.  The first concept is based on the idea that the current price of an asset reflects all available information; and therefore, only unexpected events cause exchange rates to fluctuate. (Levich, 2001)

What Determines Exchange Rates In the Short Run?

1) Relative Levels of Interest Rates

The level of the nominal (money) interest rate is a first approximation of the rate of return on assets that can be earned in a particular country. Thus, differences in the level of nominal interest rates between economies are likely to affect international investment flows, as investors seek the highest rate of return. When interest rates in the United States are significantly higher than interest rates abroad, the foreign demand for U.S. securities and bank accounts will increase, which increases the demand for the dollars needed to buy those assets, thus causing the dollar to appreciate relative to foreign currencies. In contrast, if interest rates in the United States are on average lower than interest rates abroad, the demand for foreign securities and bank accounts strengthens and the demand for U.S. securities and bank accounts weakens. This weakness will cause the demand for foreign currencies needed to buy foreign assets to increase and the demand for the dollar to decrease, resulting in a depreciation of the dollar relative to foreign currencies.

To illustrate the effects of relative interest rates as a determinant of exchange rates, refer to Figure 2.1. It shows the demand and supply schedules for pounds. Initially, the equilibrium exchange rate is $1.50 per pound. Referring to Figure 2.1 (a), assume that an expansionary monetary policy of the U.S. Federal Reserve results in a fall in interest rates to three percent, while interest rates in the United Kingdom are at six percent. American investors will be attracted to the relatively high interest rates in the United Kingdom and will demand more pounds to buy UK Treasury bills. The demand for pounds thus rises to D1 in the figure. Concurrently, the UK investors will find investing in the United States less attractive than before, so fewer pounds will be offered to buy dollars for purchases of U.S. securities. The supply of pounds thus decreases to S1 in the figure. The combined effect of these two shifts is to cause the dollar to depreciate to $1.60 per pound. Alternatively, if interest rates werelower in the United Kingdom than in the United States, the dollar would appreciate against the pound as Americans made fewer investments in the United Kingdom and the UK investors made more investments in the United States. Things may not always be so simple, though, concerning the relation between interest rates, investment flows, and exchange rates. It is important to distinguish between the nominal interest rate and the real interest rate (the nominal interest rate minus the inflation rate).

Figure 2.1 (a) Relative Interest Rate

2) Expected Change in the Exchange Rate

Differences in interest rates may not be all investors need to know to guide their decisions. They must also consider that the return actually realized from an investment is paid out over some future period. This time frame means that the realized value of that future payment can be altered by changes in the exchange rate itself over the term of the investment. Simply put, investors must think about possible gains or losses on foreign currency transactions in addition to interest rates on assets. Expectations about the future path of the exchange rate itself will figure prominently in the investor’s calculation of what he or she will actually earn from an investment denominated in another currency. Even a high interest rate would not be attractive if one expects the denominating currency to depreciate at a similar or greater rate and erase all economic gain. Conversely, if the denominating currency is expected to appreciate, the realized gain would be greater than what the interest rate alone would suggest, and the asset appears more lucrative.

Figure 2.1 (b) illustrates the effects of investor expectations of changes in exchange rates over the term of an investment. Assume that the equilibrium exchange rate is initially $1.50 per pound. Suppose that UK investors expect that in three months the exchange value of the dollar will appreciate against the pound. Thus, by investing in three-month U.S. Treasury bills, UK investors can anticipate a foreign currency gain: today, selling pounds for dollars when dollars are relatively cheap, and, in three months, purchasing pounds with dollars when dollars are more valuable (pounds are cheap). The expectation of foreign currency gain will make U.S. Treasury bills seem more attractive, and the UK investors will purchase more of them. In the figure, the supply of pounds in the foreign-exchange market shifts rightward from S0 to S1 and the dollar appreciates to $1.45 per pound today. In this way, future expectations of an appreciation of the dollar can be self-fulfilling for today’s value of the dollar

Figure 2.1 (b) Expected Change in Exchange Rate

What Determines Exchange Rates In the Long Run?

Factor in the long run-value of the exchange rate are due to reactions of traders in the foreign-exchange markets to changes in four key determinants : relative price level, relative product productivity levels, consumer preferences for domestic and foreign goods and thus changes in the demand for exports and imports.

1) Price level

The domestic price level increase significantly in Singapore and remains constant in Malaysia.  This causes Singapore consumer to desire relatively low-priced in Malaysia goods. The demand for ringgit will increase. Conversely, as the Malaysia consumers will purchase less relatively high-priced Singapore goods, the supply of ringgit will decrease. The increase in the demand for ringgit and the decrease in the supply of ringgit result in depreciation of dollars to RM 2.9 per dollar. This analysis suggest that the increase in the Singapore price level relative to price levels in other countries causes the dollar to depreciation in the long run. According to Ong Kai Kiat (2015), many Singaporeans might be showing great pleasure over the weak of MYR because they can shopping trips neighbor Johor are now significantly cheap.  However a weak Malaysian economy is worst news for Singapore as our largest trading partner. They will demand more ringgit and will lead dollar to depreciation.

2) Productivity Levels

Productivity growth measures the increase in a country’s output for given level of input. If one country able to produce more the output and become more productivity than other countries, it can produce goods cheaper than its foreign competitors can. Productivity gains are vital to the economy because they allow us to accomplish more with less. Capital and labor are both scarce resources, so maximizing their impact is always a core concern of modern business. Productivity enhancements come from technology advances, such as computers and the internet, supply chain and logistics improvements, and increased skill levels within the workforce. Suppose Malaysia productivity growth faster than that of Singapore. As Malaysia good become relatively less expensive, Singapore demands more Malaysia goods, which result in an increase in the supply of dollar. Malaysia demand fewer Singapore good, which become relatively more expensive, causing the demand of dollar to decrease. Therefore, the ringgit appreciations.Simply, in the long run, as a country becomes more productive relative to other countries, its currency appreciations.

According to Minister of International Trade and Industry Malaysia, Dato Seri Mustapha Mohamed  “Malaysia recorded a productivity growth of 4.6% in tandem with the 5.1% Gross Domestic Products (GDP) growth and 0.6% increase in employment in 2011”.

3) Preferences for Domestic or Foreign Goods.

Suppose that Singapore consumers develop stronger preferences for Malaysia-manufactured goods such as foods and tourist attraction. The stronger demand for Malaysia good results in Singaporean’s demanding more ringgit to purchase these goods. As the demand for ringgit rises, the dollar depreciates to ringgit. Conversely, if Malaysia consumers demanded additional Singaporean computer software and machinery, the dollar will tend appreciate against the ringgit. We conclude that an increase demand for a country’s exports causes its currency to appreciate in the long run; conversely, increased demand for imports results in a depreciation in the domestic currency.

4) Trade barriers

Barriers to free trade also affect exchange rates. Suppose that Malaysia government imposes a tariffs on Singapore computer software , the tariffs discourages Malaysians from purchasing Singapore computer software. The tariff causes the demand for dollar to decrease with results in an appreciation of the ringgit per dollar. As a result, trade barriers such as tariffs and quotas causes a currency appreciation in the long run for the country imposing the barriers.